Ο Μαρξ θα ειναι επικαιρος κι εγκυρος οσο θα θεωρουνται εγκυροι κι επικαιροι οι φυσικοι νομοι του Νευτωνα.
+++

για τους φιλους και τις φιλες....

hromantikopoihshtou kynismou
thaelegagamw..

παράλειψη

Ο Μπαντιού λέει ότι δεν τον εντυπωσιάζει τόσο η ίδια η κρίση γιατί «ήταν πάντα πιθανή και κάποια στιγμή αναπόφευκτη,ιδίως αφότου απελευθερώσαμε πλήρως το χρηματοπιστωτικό σύστημα». Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η αδυναμία της απέναντι πλευράς την οποία αποκάλυψε η κρίση: «Είναι εντυπωσιακό να βλέπουμε ότι παντού η απάντηση των κρατών,των κυβερνήσεων,των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων είναι πανομοιότυπη- πρέπει να σώσουμε το σύστημα.Κανείς δεν έχει άλλη ιδέα εκτός από το να σώσουμε το σύστημα».
(Άλαν Μπαντιού σε συνέντευξη στο Βήμα πριν κανα 10ημερο)

κι εγώ θα πρόσθετα πως υπάρχουν αρκετοί που ξέρω πως έχουν άλλη ιδέα εκτός απ'το να σώσουμε το σύστημα, κι οι μισοί απ'αυτούς είναι πλέον φυλακή.

κρίσεις

Τα "τι πρέπει να κάνουμε" από ειδήμονες των δημοκρατικών δυνάμεων εν μέσω κρίσης,
είναι τα "τι δεν πρέπει να κάνετε" σε περιόδους οικονομικής ευημέριας και κοινωνικής σταθερότητας.

τρομοκρατικό το ότι η κρίση λιώνει τους πάγους της ματαιοδοξίας,

κι οι κροίσοι βυθισμένοι στους πύργους των πολυεθνικών

μαζί με την αγέλη των ευηπόληπτων καταναλωτών,

σχεδιάζουν το νέο μπότοξ στο γερασμένο πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας.

Έλα που εμένα στο χωριό μου, εκεί στην επαρχία της γροιλανδίας, συνήθιζαν αυτούς, που είχαν φτάσει σε προχωρημένη ηλικία κι ήταν γερασμένοι αρκετά, να τους αφήνουν πάνω σ' ένα κομμάτι πάγο και να τους στέλνει η τυχαιότητα του κύματος από 'κει που ήρθαν.

O λαγός τρέχει μανιασμένος πίσω απ'το κομμάτι κρέας

-η επιθυμία που φτάνει μέχρι το τείχος της ανάγκης,
ποτέ δε θα χρησιμοποιηθεί ως πολιορκητικός κριός.-

κι ο λαγός όσο έχει πόδια θα τρέχει.

"...καί ἐπί γῆς ἀρμονία, ἐν ἀνθρώποις ἀναρχία."

πάντα υπάρχουν 10+1 τρόποι να μας εξηγήσουν επακριβώς οι επιστήμονες τα δάκρυα, τις επιθυμίες, ή το ξέσπασμα βίας σ' ένα αστικό πεδίο.

"Το αντίθετο της αλήθειας είναι η διαύγεια."
Νιλς Μπορ

Η εξήγηση γενικά, και η αναγωγική εξήγηση ειδικά, αποτελούν ένα μέρος τού γνωρίζειν. Η κατανόηση αποτελεί ένα άλλο μέρος του. Όποιος τα μπερδεύει, νομίζοντας οτι έχει κατανοήσει και γνωρίζει ένα οποιοδήποτε φαινόμενο (πόσο μάλλον του ανθρώπινου εγκεφάλου) επειδή μπορεί να παραθέσει μια σειρά αναγωγικών συναρτήσεων επ' αυτού, σφάλλει οικτρά. Στις αναγωγές τους επειδή είναι αδύνατον να συμπεριληφθούν όλοι οι παραγόντες που οδηγούν σ' ένα φαινομένο επειδή αυτοί δεν είναι περατός αριθμός, προσπαθούν να συμπεριλάβουν μόνο αυτούς τους παράγοντες που μπορούν να αναχθούν ποσοτικά σε μια συνάρτηση με στόχο την εξαγωγή λειτουργικών συμπερασμάτων, κι αποτέλεσμα την αφαίρεση.

Η επιστήμη και δη οι επιστήμονες χάνονται στη σφαίρα της αντικειμενικότητας του λόγου και των τύπων, στη ποσοτικοποίηση των πάντων, στη σφαίρα της αναπαράστασης, σε μια κατάσταση γενικευμένης αφαίρεσης της ζωής.Η επιστήμη, ως αντικαταστάτρια της θρησκείας στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, προβάλλεται ως ο κάτοχος της μιας κι αντικειμενικής αλήθειας, της ηθικής του ορθού Λόγου κι μ'αυτήν την ηθική τείνει να εξηγεί τα πάντα. Από την προσπάθεια για ερμηνεία και πρόβλεψη κάθε φυσικού φαινομένου, ως την στατιστική των επιθυμιών μας και στην κατηγοριοποιήση αυτών. Τα πάντα να χωράν σε μια αιτιοκρατική συνάρτηση με σκοπό να μπαίνει τάξη σε μια απροσδιόριστη κι απρόβλεπτη Φύση.
{Σε κοινωνικοπολιτικό πεδίο, στην διαμόρφωση της "δημοκρατίας", ως το πολίτευμα που εξυπηρετεί έναν αριθμό στατιστικοποιημένων επιθυμιών της πλειοψηφίας, και σε κάθε ξέσπασμα βίας κι έμπρακτης εναντίωσης σ' αυτήν, η επιστημονική γλοιωδία δίνει εξηγήσεις με κοινωνιολογικούς ή ψυχαναλυτικούς όρους περί ανομίας, κομπλεξικά σύνδρομα των φτωχών ή άνεργων απέναντι στους "έχοντες", εναντίωση σε κάθε εξουσία λόγω τραυμάτων παιδικής ηλικίας, κ αλλες τέτοιες ΜΑΛΑΚΙΕΣ.}

"Οι εξηγήσεις είναι διακρίσεις, αφαιρέσεις. Απεναντίας η κατανόηση ενός γεγονότος είναι υπόρρητη, συνθετική. Δεν είναι μόνο μια αντίληψη αλλά η προσαρμογή του εγώ σε μια νέα κατάσταση. Χρειάζεται να κατανοήσουμε πριν μπορέσουμε να εξηγήσουμε. «ΕΞΗΓΩ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΦΤΥΝΩ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ». «ΚΑΤΑΝΟΩ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΚΑΤΑΠΙΝΩ ΜΙΑ ΜΠΟΥΚΙΑ». Υπάρχουν μπουκιές που τις φτύνουμε πριν τις καταπιούμε, αφού απλά τις γλεντήσουμε. Υπάρχουν μπουκιές που μπορούμε να τις χωνέψουμε, που μεταμορφώνουν το είναι μας, άλλες που απλώς τις κατεβάζουμε, κι άλλες που μάς σκοτώνουν [...] Η κατανόηση είναι μια πράξη ισχύος. Η εξήγηση είναι μια πράξη απόρριψης. ΄Ετσι η κατανόηση είναι μια ικανότητα, μια τέχνη. ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΜΠΕΡΙΕΧΩ, ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΠΟΙΩ - εφόσον μιλάμε για την ικανότητα περιεκτικότητας του πνεύματος, του εγκεφάλου, που είναι τα σπλάχνα τής σκέψης." Άσγκερ Γιόρν

Σύγχυση.
Συσχέτιση.
Ενατένιση.

Ενατένιση της Σύγχυσης.

μακροβούτι..

χόρευες όταν απόρησες, μέσα στη μάζα των αιώνων,
χαμογέλασες και προσχώρησες, σε φραξιά γελωτοποιών απατεώνων,
πόλεμο μύρισες, τέλειωσε η εποχή των παγετώνων,
παράπλευρες απώλειες, στην ασταμάτητη ροή των νευρώνων.
ζεσταίνεσαι στις πρώτες ψιχάλες και κρυώνεις όταν δεν ήταν σαν τις προάλλες,
φτυστές κατάρες, ανοιχτές μπουκάλες, η ρουτίνα είναι σαν τις γαργάρες,
υποκύπτεις για κάποιο σκοπό και σου καίνε το λαιμό,
είναι εμπόδιο ενοχλητικό στων ποδιών σου το ρυθμό,
το βράδυ θα στο ψιθυρίσω όταν θα ρθω:
οι πρωτεϊνες του πρωϊνού εμποδίζουν τις τρίχες σου να πέσουν στην αιχμαλωσία των αδιάφορων βλεμμάτων.
αδιάφανα κτήρια, διάφανες επιθυμίες,
δεν ξέρεις τι φαίνεται τελικώς.
η βελόνα κι ο ορός, ενθουσιασμός κι οργασμός,
δεν ελέγχονται ευτυχώς,
λιακάδα εναντίον αφανές φωτός,
το ποντάρισμα τέθηκε εκτός,
εν τω μέσω της νυκτώς.
σβήνεις το φως της εκπομπής,
βάζεις σε ξύλινο καδράκι το βουβό ήχο της αναμονής,
μονή μουνί μαμά σκυλί,
προσκύνημα στην πίστη του θεατή.
ημίδιπλος φοιτητής, τεμαχισμός της γης,
μητέρα φύση και πριγκήπισσα σίσσυ,
δυσλεκτικός μεταφραστής το βλέμμα σου όταν απορείς.
μαύρα πνευμόνια και συ κοιτάς τα παγώνια,
σου λέω δε χρειάζεται κολόνια,
αγνά υλικά μόνο και συ παγοκολώνα,
και ασε να μιλάνε για αγώνα όταν παπαγάλοι σε φέρετρα πειρατών είναι λιώμα.
γέλιο,θλίψη, παιχνίδι κι η ενοχή της εποχής,
ήρθε η ώρα τα κρυμμένα διαμάντια στο βούρκο να ανακαλύψεις και να δεις,
πριν την πάχνη της αυγής,
να βουτήξείς για να τα βρεις προσεκτικά,
και να καταφέρεις να κολυμπήσεις μη ξεχαστείς,
άμα απ'τον βούρκο θες να βγεις μετά.

"Η επανασταση δεν μπορει να αντιμετωπιστει σαν λυτρωση αν κι ολες οι κληρονομημενες επαναστατικες αφηγησεις εχουν εναν μεσσιανισμό.//η επανασταση μ'αυτη την εννοια, καθοριζεται ως η Αληθεια, απο που εξαγεται και μια παγιωμένη δυϊστικη ηθικη καλου-κακου συμφωνα μ'αυτη την Αληθεια(καλο ειναι οτι συντελει στην επανασταση-κακο οτι την αποτρεπει, γι αυτο και συχνα λειτουργει με το "πρεπει" κι οχι με το "θελω"). Το ατομο που εχει την ηθικη αυτην, εκφραζει μια εσχατολογια για την επανασταση κι αποκοπτεται απτήν εξελιξη και δημιουργια ex nihilo νοηματων στην καθημερινη ζωη, καθως εχει ενα καθολικο νοημα που ετεροκαθοριζει τη ζωη του και δεν ειναι ο ιδιος δημιουργος των επιμερους νοηματων του. Λειτουργει με το 'ο σκοπος αγιαζει τα μεσα', οπου θεωρει την επανασταση ως σκοπο, κι οχι ως μεσο,συνεχη 'πολεμο' δηλαδη στα πλαισια της καθημερινοτητας.// Ναι, ο στοχος ειναι η μεταβαση απ'το βασιλειο της Αναγκης στο βασιλειο της Ελευθεριας. Αλλα αυτο δεν θα σημαινε και το περας της μοναξιας. Το βασιλειο της Ελευθεριας θα συνεχισει να βασανιζεται απο υπαρξιακα ζητηματα, //αυτα θα αναδυθουν εντονοτερα μαλιστα, γιατι προβληματα κοινωνικοοικονομικης φυσεως της καθημερινοτητας που απωθουν τον πυρηνα των βαθυτερων υπαρξιακων προβληματισμων, θα θεωρουνται ευτελη και ξεπερασμενα// διοτι θα συνεχισει να διαφεντευεται η υπαρξη απ'τον Θανατο.
Αρα, μπορουμε να εικασουμε οτι θα αναδειχτουν ακριβως αυτα τα ζητηματα //μοναξιας κι απογνωσης του ατομου αντιλαμβανοντας το πεπερασμενο της ζωης του//. Και να υποστηριξουμε οτι η επιθυμια για μια αλλη ζωη θεμελιωνεται στην επιθυμια για δημιουργια μιας αλλης αντιληψης του Χρονου και συνεπως του ιδιου του πεπερασμενου της υπαρξης.
Και αν εχουμε δικιο οτι αυτη ειναι μια απ'τις λειτουργιες της τεχνης, τοτε ειναι αυτη που θα αχρηστευτει ή θα πραγματωθει καθολικα καθως θα ειναι δυνητικα εφικτο να παραγεται απ'ολους: ο καθενας θα καταπιανεται με ή θα ξορκιζει τα ζητηματα, που τον καταδικαζουν σε μια πεπερασμενη υπαρξη, αδιαμεσολαβητα κι αμεσα, οχι μεσα απ'την πλαισιωμενη καλλιτεχνικη δραστηριοτητα που λαμβανει χωρα στο περιθωριο της ζωης, αλλα μεσα την καθημερινη ζωη."

Υπαρχουν παρμένα αποσπασματα απο ενα αθηνεζικο zine ονοματι "χουλγκανιζατερ" και θα μπορουσα να πω πως με εκφραζει απολυτα, οριζοντια,καθετα και διαγωνια.

Giordano Bruno

"Αιώνιος είναι ο κόσμος, επειδή εκεί τα χωριστά πράγματα υπόκειται σε αλλαγή και παροδικότητα, αλλά το σύμπαν ως όλον είναι το μοναδικό Είναι (ύπαρξη) και γιαυτό άφθαρτο. Μιά δυναμική μονάδα είναι ο κόσμος, γιατί όλο το σύμπαν συνιστά έναν μεγάλο ζωντανό οργανισμό και μέσω μιας μοναδικής αρχής διέπεται και κινείται. Έτσι είναι επομένως το σύμπαν ένα μοναδικό, ατελείωτο κάτι... Δεν παράγεται, επειδή δεν υπάρχει άλλο Είναι, που θα μπορούσε να επιθυμεί ή να ελπίζει να γίνει, επειδή περιέχει το ίδιο, όλο το Είναι. Δεν φθείρεται επειδή δεν υπάρχει τίποτα άλλο στο οποίο θα μπορούσε να αλλάξει, - αυτό είναι όλα. Δεν μπορεί να χάσει ή να πάρει, επειδή είναι κάτι άπειρο και έτσι δεν μπορεί κάτι να προστεθεί, ούτε κάτι να αφαιρεθεί." (Από το "Σχετικά με το αίτιο, την αρχή και το Ένα" αρχή 5ου διαλόγου)

το μενού της ταχυεπικοινωνιοφαγίας

Συναντάς έναν φίλο που 'χετε να ιδωθείτε μήνες και κάθεστε να πείτε τα νέα σας.

Το τραπέζι που βρίσκεται ανάμεσα, ξαφνικά, μετατρέπεται σε μπάρα φαστφουντάδικου όπου κυλούν πάνω της ρυθμικά δίσκοι.

Κουβέντες, σκέψεις και συναισθήματα συσκευάζονται στους δίσκους και εξάγονται, για να περνάν σύντομα κι οι επόμενοι δίσκοι, ακολουθώντας βιομηχανικό ρυθμό.

Ένας δίσκος με μια ελαφριά σαλάτα με τα νέα, αρχικά, που πρέπει να φροντίσεις όμως να ΄χει αρκετό τετριμμένο αλατοπίπερο για να μπορέσετε να συνεχίσετε ορεξάτα στον επόμενο δίσκο.

Χάμπουργκερ,στη συνέχεια, με καυτή σάλτσα ή κέτσαπ για αίμα, σε ιστορίες που καταναλώνονται βιαστικά και απολαυστικά.

Ιδέες, αναλύσεις και κριτικές συσκευάζονται στον επόμενο δίσκο σε μια μερίδα, που αρκετοί αποφεύγουν, λόγω των πολλών ασυνήθιστων και δύσπεπτων μπαχαρικών, κι εσύ είσαι αναγκασμένος να φαίνεται προσεκτικά επιμελημένη η μερίδα, αλλά να μην πέφτει ιδιαίτερα βαριά και προχωρήσει απότομα κι ενοχλητικά στο βάθος του στομαχιού.

Και σε κάθε δίσκο φυσικά, ένα ποτήρι νερό, γι' αυτά που κολλάν στο στόμα ή στο λαιμό και δεν μπορούν να κατέβουν εύκολα.

κάθε δίσκος προπαρασκευασμένος,

να κυλά στην μπάρα γρήγορα,

γρήγορα,

γιατί έτσι λένε

οτι είναι καλύτερα.

ξερω γκω ενταξει

μαθαίνεις ένα όνομα, εμφανίζεται μια ιστορία.

διαβάζεις μια σελίδα, εμφανίζεται ένα βιβλίο.

γράφεις μια λέξη, εμφανίζεται μια πρόταση.

περπατάς ένα βήμα, εμφανίζεται ένας δρόμος.

περνάς εναν λόφο, εμφανίζονται βουνά και κοιλάδες και κόσμοι ολόκληροι.

πραγματικότητα είναι ό,τι αντιλαμβάνεσαι πως είναι πραγματικότητα.

ύλη κι ενέργεια στο "φαίνεσθαι" του χωροχρόνου.

μέσα σ'άυτο το πεδίο που αντιλαμβάνεσαι ως πραγματικότητα όμως, αντιλαμβάνεσαι, πως υπάρχει ύλη κι ενέργεια έξω απ'αυτό το πεδίο που απλά δεν έχεις αντιληφθεί ακόμα.

έτσι η πραγματικότητα είναι το πεδίο σου που έχει φωτισθεί κι αναδυθεί στο "φαίνεσθαι", διευρύνεται δυναμικά κάθε στιγμή κι η κάθε διεύρυνση της δημιουργεί νέα σύνορα σ'αυτό το πεδίο που με την σειρά τους θα ξανάδιευρυνθούν και θα ξαναοριοθετήσουν.

και πάντα έξω απ'αυτό το πεδίο κρυφογελάει απροσπέλαστο το Άπειρο.

το "αρχέτυπο" της γνώσης και της ανακάλυψης που έχει αποτυπωθεί στο ασυνείδητο του ανθρώπου, σίγουρα έχει την μορφή της Λερναίας Ύδρας.

Τα εναλλακτικά lifestyle είναι οι κλανιές, μετά το χέσιμο του υπάρχοντος.

το Μηδεν ειναι σαν βατηρας.
πρεπει να φτασεις σ'αυτο για να εκτοξευτεις στο Άπειρο.

time is the master, time can be a disaster

Ενα δωματιο.

Ειναι αρκετα ευρυχωρο, καταλευκο και παντελως αδειο εκτος απο 59 ρολογια διαφορετικου σχηματος κρεμασμενα στον τοιχο. Καθε ρολοϊ δειχνει διαφορετικη ωρα και χτυπαει σε ξεχωριστο ρυθμο δευτερολεπτου. Τα μοναδικα ερεθισματα ειναι το ασσυμετρο και ατακτο τικ-τακ των λεπτοδεικτων των ρολογιων.
Ενας ανθρωπος.
Βρισκεται σε κατασταση απογνωσης. Δε γνωριζει πως βρεθηκε κλεισμενος εκει και ειναι ηδη καμποσο καιρο εκει μεσα ... "αληθεια ποσο καιρο?" αναρωτιεται και απαντηση δεν μπορει να παρει για τον χρονο του εγκλεισμου του. Το βλεμμα του αλλαζει παρανοϊκα ριχνοντας μια ματια απο ρολοϊ σε ρολοϊ. Η ασσυμετρη ηχω του χτυπηματος καθε δευτερολεπτου απο 59 ρολογια ειναι ετοιμη να του τιναξουν το νευρικο συστημα. Προσπαθει να συγκεντρωθει, η αγωνια να μην υποκυψει στην απελπισια κανει την καρδια του να χτυπαει πολυ γρηγορα... και σκεφτεται: "Υπαρχει η περιοδος t που κυριαρχει στην αντικειμενικη εννοια του χρονου, αλλα ο καθενας αντιλαμβανεται τον χρονο υποκειμενικα με τον χτυπο της καρδιας του. Ενας χτυπος ~ ενα δευτερολεπτο. Αυτος ο προσωπικος μετρητης χρονου ειναι ο πιο εμπιστος κι αληθινος, οσο αληθινο ειναι οτι ξερεις πως υπαρχεις. Χτυπαει γρηγορα σε καταστασης εντασης, συναισθηματικης φορτισης, αγωνιας,αδρεναλινης,ενθουσιασμου κι εγρηγορσης και γενικα σε καταστασεις με πολλαπλα εξωτερικα ή εσωτερικα ερεθισματα. Τοτε η προσωπικη αντιληψη του χρονου επιταχυνει και συγκριτικα με τον αντικειμενικο χρονο νιωθεις πως περνανε πιο γρηγορα οι στιγμες. Αντιθετα, σε στιγμες πληξης κι ανοιας, χωρις εξωτερικα ή εωτερικα ερεθισματα, οι χτυποι της καρδιας ακολουθουν αργο ρυθμο και νομιζουμε πως ο χρονος κυλαει αργα συγκριτικα με τα αντικειμενικα ρολογια. Ετσι ανθρωπος ο οποιος, εχει πολλες και πλουσιες εμπειριες, εχει ζησει(με κριτηριο τις προσωπικες αισθησεις) παραπανω απο εναν ο οποιος εκανε μονοτονη ζωη ακομα κι αν πεθαναν στα ιδια χρονια."
Ο ανθρωπος, λοιπον, αρχισε να τρεχει γυρω γυρω στο δωματιο. Να τρεχει, τρεχει, οπως τρεχει ασταματητα κι η σκεψη που εκανε στο μυαλο του, να κινειται ταχυτατα ολο του το "ειναι", ωσπου οι χτυποι της καρδιας του αγγιξαν την ταχυτητα του φωτος... Μεσα σ'αυτο τον παράλογο χορό χρονικών υπερβάσεων, απ'το ωστικο κυμα καταστραφηκαν και τα 59 ρολογια κι ο ανθρωπος κατεληξε στο
0:00:00

για τον νικολάκη Β. (από "μια εποχη στην κολαση" του Α.Ρεμπώ)

"..."Κατόρθωσα να σβήσω από το λογικό μου κάθε
ελπίδα ανθρώπινη.
Μ' ύπουλο σάλτο, χύμηξα σα θηρίο πάνω σ' όλες
τίς χαρές να τις σπαράξω.
Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω, πεθαίνοντας,
τα κοντάκια των όπλων τους.
Επικαλέστηκα κάθε Οργή και Μάστιγα να πνιγώ
στο αίμα, στην άμμο.
Η απόγνωση ήταν ο θεός μοu.
Κυλίστηκα στη λάσπη.
Στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος.
Ξεγέλασα την τρέλλα.
Κι' η άνοιξη μου προσκόμισε το φρικαλέο γέλιο
τού ηλίθιου."..."

σταράκια αυτογνωσίας

ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το βαθύ γαλάζιο του μυαλού μου.

η Πομπή ξεκινάει με σταθερό βήμα επικήδειας τελετής και υψωμένα λάβαρα,

πειθαρχημένα σαν ρωμαϊκός στρατός.
ακολουθεί ένα κύμα βουερής, ακατάστατης κίνησης ποδιών που δίνει χώρο σ'έναν τελείως άτακτο κι ασσύμετρο χορό,
όπου σε μικροκοσμικό επίπεδο
είναι τόσο αποκρουστικός,
και σε μακροκοσμικό
τόσο αρμονικός.

η αντίστροφη μεταφυσική του καστοριάδη (κοπυ-πεϊστ)

Ακριβέστερα, το κοσμοείδωλο του Καστοριάδη απολυτοποιεί οντολογικά την έλλειψη υπερβατικού νοήματος, την ανυπαρξία του Θεού και κάθε εξώκοσμης «Πρώτης Αρχής» του υπαρκτού, αποδίδοντας έτσι στον άνθρωπο, ως το κατ’ εξοχήν πολιτικό ζώο, την ευθύνη για τη δημιουργία νοήματος, δηλαδή πολιτισμού, και μάλιστα ἐκ τοῦ μηδενός: θραύει, με άλλα λόγια, την ψευδαίσθηση της θρησκευτικής πίστης (υπό οιανδήποτε μορφή) ότι ο κόσμος και ο άνθρωπος οφείλουν την ύπαρξή τους σε κάποια «ανώτερη δύναμη» που θέτει δήθεν τα θεμέλια όχι μόνο του σύμπαντος αλλά και των εκάστοτε ανθρωπίνων κοινωνιών. Ο μοναδικός νομοθέτης τον οποίο αναγνωρίζει ο Καστοριάδης δεν είναι παρά ο άνθρωπος, εντούτοις η καίριας σημασίας αυτή διαπίστωση «θάβεται», κατά κανόνα, από την πλειάδα των θρησκευτικών συστημάτων που διεκδικούν το καθένα για λογαριασμό του την χειραγώγηση του ανθρώπου επιβάλλοντάς του «άνωθεν» δοσμένες ή άλλως αποκεκαλυμμένες αλήθειες, στις οποίες περιλαμβάνονται νόμοι και ήθη, το «δέον» γενικότερα, που αυτοαναπαράγεται υπό τον μανδύα της ιεροπρεπούς παράδοσης. «Ήδη από την αρχή και πάντοτε», σύμφωνα με το ερμηνευτικό σχήμα του Καστοριάδη, «η θρησκεία απαντά στην ανικανότητα των ανθρώπινων όντων να δεχτούν αυτό που άσχημα ονομάστηκε ‘υπερβατικότητα’, δηλαδή να δεχτούν το Χάος, και να το δεχτούν ως Χάος, να αντιμετωπίσουν, όρθιοι, την Άβυσσο. Αυτό που μπόρεσαν να αποκαλέσουν ανάγκη της θρησκείας αντιστοιχεί στην άρνηση των ανθρώπων να αναγνωρίσουν την απόλυτη ετερότητα, το όριο κάθε κατεστημένης σημασίας, την απρόσιτη ανάποδη που συγκροτείται με κάθε καλή στην οποία φτάνουμε, τον θάνατο που κατοικοεδρεύει μέσα σε κάθε ζωή, το μη-νόημα που πλαισιώνει και εισχωρεί σε κάθε νόημα».

αδύνατο είναι αυτό που δεν επιθύμησα ως τώρα

'Αμα μπορείς άρα --> θέλεις, το "θέλω" σου είναι αυτομάτως "θέλω" των άλλων, αυτών που οριοθετούν το τι μπορείς, κι έτσι εξανεμίζεται σα μπαλόνι ηλίου.

'Αμα θέλεις άρα--> μπορείς, θα 'σαι απ'αυτούς που χτίζουν και καταστρέφουν κόσμους με μια ματιά τους μόνο. Σε πετυχαίνω κάποια βράδυα να πηδάς από στέγη σε στέγη να αρπάξεις τα "θέλω" αυτών που τ' άφησαν να εξανεμιστούν, γιατί
η επιθυμία για την επιθυμία,
της επιθυμίας,
Ω επιθυμία!

...

Αυτο το video ειναι μια αποδειξη της εγκυροτητας της προηγουμενης ιστοριας, οτι υπαρχουν υποσυνειδητα μηνυματα που προπαγανδιζουν τα πιστευω της στοας αλχημιστων που αναφερθηκε πριν (βλ. Το Οντολογικο Μενιρ)

Το Οντολογικο Μενιρ

Φημολογειται πως υπαρχει μια στοα αλχημιστων η οποια υποβοσκει υπουλα πισω απο καθε κοσμικο γεγονος και εχει ως στοχο να αποδειξει την υπαρξη του Θεου ως οντος, που εχει ανθρωπινη κ θεϊκη φυση η οποια ομως μπορει να γινει αντιληπτη μεσω της παρατηρησης και των πειραματισμων σε μυθους, παραμυθια και συμβολισμους, του συλλογικου Ασυνειδητου, να γινει αντιληπτη απ'την εξελιγμενη ανθρωπινη Λογικη δηλαδη(γι'αυτο εχει χαρακτηριστει κι απ'τα ιερατεια ως επικινδυνη αιρεση). Ριζες τις στοας αυτης λενε πως βρισκονται στο Ναο του Σολομωντα, σε αποκοσμα πηγαδια στη Βορεια Σκωτια, σε φιλοσοφικους κυκλους της Αναγεννησης, ως και σε psy trance festival. Μοντερνοι συνομοσιολογοι λενε πως και στα περισσοτερα youtube βιντεακια υπαρχουν κωδικοποιημενα υποσυνειδητα μηνυματα που προπαγανδιζουν τα πιστευω της στοας αυτης. Ενας homo chlavaomenus* (βλ.υποσημ.), φανατικος ιντερνετακιας, οπου το πληκτρολογιο ειχε γινει προεκταση των χοντρων χεριων του κι η οθονη προεκταση του σαθρου εγκεφαλου του, αυτοκτονησε λοιπον, για να ρωτησει στο Θεο το γνωστο, πεπερασμενης φυσεως, ερωτημα: "αν εισαι παντοδυναμος και παντογνωστης, μπορεις να δημιουργησεις μια πετρα που δεν μπορεις να την σηκωσεις?"
Η ερωτηση εκανε τον θεο να νιωθει σαν να καταπιε αγκαθι με ηλιελαιο κ απορρημενος με την ανθρωπινη λογικη πηγε να συμβουλευτει τον ψυχαναλυτη του. Αυτος, (που μεχρι και γω ξερω, πως ανηκει σ'αυτην την στοα αλχημιστων και συχναζει σε καπηλια που το πατωμα μυριζει ξινισμενο κρασι κι ο αερας καπνο κ φιλοσοφικα κουτσομπολια) αφου δεν μπορουσε να κατανοησει την σεξουαλικη του ζωη του 'φτιαξε ενα γιατροσοφι σε αναβραζων δισκιο. Οταν ο Θεος το καταπιε για να ανταποκριθει στη ερωτηση, η προσωπικοτητα του διχαστηκε τελειως. Ο ενας εαυτος του πηρε την μορφη του Οβελιξ, γνωστου μπαχαλακια που αρεσκοταν στο να εξφεδονιζει πετρες απ'τα καγκελα του γαλατικου χωριου, κι ο αλλος σε εναν μεγαλοευφυη επιστημονα ονοματι Μπαχουγκιαλιδης. Αυτος ειναι δημοφιλης για το ηλεκτρονικο κομματι που συνεθεσε προβλεποντας κ κωδικοποιωντας χιλιαδες μελλισες να πετουν και να γονιμοποιουν λουλουδια σε συγκεκριμενα κλασματα δευτερολεπτου, κι αυτα τα ηχητικα κυματα χτυπουν σε συγκεκριμενα εγκεφαλικα σημεια που ειναι το αντιδοτο για τις ορμες του Ασυνειδητου. Εφτιαξε επισης κι ενα σπιτι που αναλογα με το δωματιο που βρισκεσαι, ικανοποιεισαι σε διαφορες γευσεις.
Ο Θεος, λοιπον, με τις δυο προσωπικοτητες αυτες ηταν ετοιμος να φτιαξει μια πετρα κι η αλλη προσωπικοτητα του να την σηκωσει, χωρις να αυτοαναιρειται. Αφου ο Μπαχουγκιαλιδης δημιουργησε την ασηκωτη πετρα και την σηκωνε με τα χερια του ο Οβελιξ, περασε απ΄το σημειο του διαγαλαξιακου πειραματος, ενα ουρανιο σωμα οπου ονομαζοταν Αγαπη, η ομορφια του οποιου ειναι αδυνατο να περιγραφει με την φτωχεια των λεκτικων μορφων. Ο Οβελιξ αφου εμεινε με το στομα του ανοιχτο, του επεσε η ασηκωτη πετρα απ΄τα χερια του.
Χρονια αργοτερα, η πετρα αυτη προσγειωθηκε στο γεωγραφικο μηκος 21.42667' κ πλατος 39.82661' σε μια πολη που ονομαζεται Μεκκα κι εκατονταδες ανθρωποι με σκοπο να αγγιξουν την πετρα αυτη, ποδοπατιουνται βρισκοντας τραγικο θανατο, με ηθικο αυτουργο την Αγαπη φυσικα.


(υποσημ.)*homo chlavaοmenus, o : ειναι ο χαομενος, ο σκλαβωμενος κι ο κλασμενος μαζι. ο homo chlavaomenus ειναι η απο-εξελιξη του homo sapiens και το πιο διαδεδομενο ειδος πλεον.

Sweet movie(1974) -boat entrance

κοινωνικοπολιτική ανάλυση στα μέτρα μας

Έχουμε έναν δρόμο και μια σειρά αμάξια που κινούνται πάνω σ'αυτόν κατευθυνόμενα προς έναν προορισμό.
Στον καπιταλισμό, οι οδηγοί των αμαξιών ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Κάποιοι φτάνουν πολύ γρήγορα στον προορισμό τους, κάποιοι φτάνουν αρκετά αργότερα κι οι υπόλοιποι δεν προλαβαίνουν να φτάσουν γιατί πέθαναν σε σύγκρουση με άλλο αμάξι ή λόγω υπερβολικού στρες.
Στον κομμουνισμό, πηγαίνουν όλοι οι οδηγοί με μια μέση ταχύτητα χωρίς να ανταγωνίζονται μεταξύ τους γιατί μονο έτσι επιτρέπεται. Φτάνουν στον προορισμό τους ούτε αργά ούτε γρήγορα και χωρίς μεγάλη χρονική διαφορά μεταξύ τους.
Στον φασισμό, είναι ένα αμάξι μπροστά κι όλοι οι οδηγοί το ακολουθούν σεβόμενοι την απόσταση του. Φτάνουν στον προορισμό τους μόνο άμα το θέλει ο οδηγός του αμαξιού που ακολουθούν.
(Στον αναρχισμο, δεν παυουν να εχουν ως στοχο τον προορισμο, αλλα η συνελευση δεν εδωσε τα αναλογα αποτελεσματα κ απλα ο καθενας διαλεγει εναν απ'τους παραπανω τροπους οδηγησης)
Στην αναρχία, οι οδηγοί αφού συνειδητοποίησαν πως δεν υπάρχει προορισμός -ή έστω πως δεν υπάρχει κάποιο νόημα στον προορισμό- , παίξανε συγκρουόμενα για πλάκα με τα αμάξια και μετά τα χρησιμοποίησαν στήνωντάς τα εναλλάξ δεξιά-αριστερά για να περάσει κάνοντας σλάλομ με το skate ο Βασιλάκης.

ειδυλλιολατρεια

Σήμερα σκότωσα ένα κουνούπι με μια χλέπα μου.
Στριφογύριζε ενοχλητικά γύρω μου κι όταν στάθηκε το σημάδεψα με μπόλικο πηχτό σάλιο και το πέτυχα ακριβώς ώστε να πέσει κάτω και να ακινητοποιηθούν τα φτερά του.
Τότε θυμήθηκα συνειρμικά ένα έκθεμα στην Τσεχία, όπου ένας μοναχός είχε γράψει το "Πάτερ ημών..." στις κεραίες ενός κουνουπιού. Του πήρε 5 χρόνια.
Με 'κανε,λοιπόν, να σκεφτώ την αίσθηση του χαμένου χρόνου στον αστικό πολιτισμό συγκριτικά με άλλα πολιτισμικά πλαίσια. Την υποσυνείδητη πίεση να περνάς τον χρόνο σου "δημιουργικά", αλλά αυτή η δημιουργία αρκεί να πιάνει τόπο σε οικονομικές συναρτήσεις. Κι όταν η δημιουργία δεν οδηγεί σε εντός πλαισίου πρακτικά αποτελέσματα σε πιάνουν διάφορες "δημιουργικές ενοχές".
Έτσι απέρριψα την ρητορική προτροπή "γιατί να σκοτώνεις τον χρόνο σου, αφού υπάρχουν ακόμα φασίστες?" και το αντικατέστησα με το γνωστό "Μην σκοτώνετε τα κουνούπια, οι τράπεζες μας πίνουν το αίμα!".
Πήρα,λοιπόν, το πνιγμένο κουνούπι και το έβαλα στο μαυσωλείο των άχρηστων πραγμάτων που πέθαναν για χρήσιμους λόγους, πλάι στους προδομένους σύντροφους του Νετσάγιεφ, μια πολική αρκούδα σε μορφή γούνας, τον Χανς το ποντίκι που πέθανε σε ψυχολογικό πείραμα του Skinner και κάποιες θεωρίες μου γεμάτο αυθαιρεσίες.

Ηρακλειτισμος

"Μονάχα η μάχη
γεννάει στη Γη την ευτυχία
και για να δημιουργηθεί η φιλία
χρειάζεται του μπαρουτιού η κάπνα!
κι οι φίλοι γίνονται σε τρεις μονάχα περιπτώσεις
όταν είναι αδέρφια στην δυστυχία,
όταν είναι ίσοι μπροστά στον εχθρό,
όταν είναι ελεύθεροι μπροστά στον θάνατο".
νίτσε

Fear or Laziness?

anthropismos (made in west)

ο ανθρωπισμος ειναι κατι,
κατι σαν 4/31.hξ%1+a5b2χa/”b//xn--sx
που προκαλει σπυρακια γρεναδινης στον περιθωριακο μαθητη της ταξης,
ειναι κατι το αγενες
σα μουντζα καβαλαρη του
ΕΞΩ απ΄ΕΔΩ,
κανει αισχρες φαρσες στο chat box της μπουμπουλινας,
και στο τελος ξυριζει τα εναπομειναντα γενεια
της γενναιας παρωπιδας.
πωρε πηδα γινε πυγολαμπιδα,
να φωτιζεις την ηλιθιοτητα στα καντιλακια των γιαγιαδων,
και να αστραψεις ξαφνικα πλυμμιριζοντας υγρο πυρ
φφφσσσσσσσστ...βοομ
- κυρα-νιτσα η αγαπη ειναι βια
κι ο ανθρωπισμος ειναι βιασυνη...
μακρο+ο+ο+ο+ο+ο+οσυρτο τραγουδι των κρετινων
που ζητοκραυγαζουν απο κοροϊδια,
δεν ειναι ρυθμος,
ειναι ο απαγχονισμος
των διαλογων και των επιλογων.
επιλογος χωρις τελος =
φεστιβαλ κιν/γραφου χωρις φουλαρι.
H λογικη ειναι ενα στενο φορεμα
που στο Διαφωτισμο χρησιμοποιουταν κ ως ντεκολτε.
παραφουσκωσε ομως σα τσουρεκι με φλασακι για φλουρι
κ απο τοτε γινανε ολοι δημοκρατικοι
κ ψαχνουνε στα πιτογυρα του πολιτισμου λιγο, λιγο,
λιγο παραπανω μαγιονεζα,
να 'ναι χαρουμενοι που ναι χορτατοι
και αυτοι κι ο γυροπωλης.
ο γυρω
γυρω
ολης
ολικης αλεσεως ανθρωπισμος! yeah!

ΕΓΩ ειμαι το "είναι",
ΕΣΥ εισαι το ΕΓΩ,
ΕΜΕΙΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ...